AYTEN ALKAŞI admin

Tarih: 10.02.2026 23:16

HASSASİYETİMİZ DEĞİL, İNSANLIĞIMIZ SINANIYOR!

Facebook Twitter Linked-in

 

Son dönemde sosyal medya akışlarımızda, televizyon ekranlarında ya da gazete manşetlerinde karşımıza çıkan haberler, sadece birer "haber" değil; her biri insanlığımızdan kopan birer parça gibi. Benim en hassas olduğum, üzerine konuşurken bile sesimin titrediği konu çocuklarımız. Ancak son zamanlarda bebeklere yapılan zulümleri duydukça, gördükçe "hassasiyet" kelimesinin çok ötesinde, tarif edilemez bir acı ve öfke yaşıyorum.

Bebekler ve Zulüm: Yan Yana Gelmemesi Gereken İki Kelime

Dünyanın en savunmasız varlıkları olan bebeklerin; yetişkinlerin kirli hırslarına, şiddet eğilimlerine veya korkunç ihmallerine kurban gitmesi bir toplumun alarm zilleridir. Bir bebeğin ağlaması, sadece karnının acıktığını veya uykusunun geldiğini anlatma çabasıdır; hiçbir zaman bir imdat çığlığına dönüşmemelidir. Sosyal medyada önümüze düşen o dehşet verici haberler, bize o sarsıcı gerçeği haykırıyor: Merhametimizi nerede kaybettik?

Sosyal Medya ve "Görünen" Acı

Sosyal medya bu zulümlerin görünür olmasını sağlasa da, bazen acıyı sıradanlaştırıyor. Bir videoyu izleyip iki dakika üzülmek, altına öfkeli bir yorum bırakmak vicdanımızı rahatlatmaya yetmemeli. Bebeklere ve çocuklara yönelik her türlü şiddet ve zulüm, sadece hukuki bir suç değil, aynı zamanda evrensel bir insanlık suçudur.

Caydırıcılık: Yasaların en sert haliyle uygulanması artık bir rica değil, toplumsal bir zorunluluktur.

Farkındalık: "Aile meselesidir" diyerek kafamızı çevirdiğimiz her an, o sessiz çığlığa bir perde daha çekiyoruz.

Koruma: Devletten mahalledeki komşuya kadar herkesin görevi, masumiyeti her ne pahasına olursa olsun korumaktır.

Onlar Bize Emanet

Çocuklar, bir toplumun sadece geleceği değil, aynı zamanda aynasıdır. Bugün bebeklerimize yönelik yapılan bu zulümlere karşı dimdik duramazsak, yarın gururla bakacak bir aynamız kalmayacak. Onların minicik elleri, bizim merhametimize tutunmak için uzanırken, o elleri boş çevirmek insanlığın iflasıdır.

Gelin, sadece kendi çocuklarımız için değil, bu dünyanın tüm savunmasız bebekleri için sesimizi yükseltelim. Çünkü bir bebeğin gülüşü dünyayı güzelleştirmeye yeter, ama bir bebeğin dökülen tek damla gözyaşı koca bir medeniyeti yerle bir edebilir.

 


Orjinal Köşe Yazısına Git
— KÖŞE YAZISI SONU —